Cada una de mis palabras, de mis pensamientos, tienen tantas letras como yo temores y esperanzas,y en la soledad compartida,de este mi pequeño espacio"DECOLORES",donde caben penas y alegrías,voy desnudando mi alma,materializando mis sueños.

Leeme

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

this widget by www.AllBlogTools.com

sábado, 10 de noviembre de 2012

OS LONXES DO SOLPOR



Os lonxes do solpor é un libro escrito coa transparencia estremecida de quen contempla desde os ritmos humanizados da terra o lusco-fusco das paisaxes, as palabras sen sombra e a bandeira do florida do amor que volve a ser canto necesario.. Palabra terra e tempo. Humana tensión de nostalxias entretecidas á historia e ao futuro: "E pregamoslle ao tempo/ que nos sexa benévolo e piadoso".
                                                                               Miguel Anxo Fernán Vello.

Son palabras do prologo deste libro ata agora inédito de Manuel María, un fermoso poemario, curto, tan só trinta e tres poemas, pero moi intenso, eloxia a palabra, a espida e treme na pluma do poeta,

Cando hai xentes que maltratan,
empobrecen e prostitúen
a palabra; cando ollamos 
individuos que apuñalan,
matan e enterran a palabra;
.................................
                   
é unha critica á dura e deshumanizada realidade do tempo presente,

Na noite moura estou, na incertidume,
neste absurdo foscor de non saber,
na agarda esperanzada do mencer
e no silencio total da servidume.
.........................
enchese coa atmosfera desta terra nosa, da paixase que nos rodea, e do tempo incerto que está a chegar, por es tamen desixa sentir saudade dos tempos que son idos.

Lembramos vellos días, outros tempos
en que a terra era pura
é o seu sorriso aínda adolescente:
os ríos corrían cristalinos
dicindo unha canción de xuventude;
os ares, limpos, ciculaban
sen toses, sen asfixias nin velenos;
.................................................

                                                       Manuel María.

1 comentario:

  1. tiene muy buena pinta... y la foto es una ilustración perfecta para ese adelanto de versos.

    biquiños,

    ResponderEliminar